Het groeien van entdotheelcellen, de cellen aan de binnenkant van bloedvaten, is in deze foto verbeeld met 74 duizend tie-wraps. Die zijn door geduldig om een skelet geknoopt, waarvan de vorm weer afkomstig was van een computersimulatie van de groei van een bloedvat.  De foto van de installatie, waar bezoekers in rond kunnen lopen, is de winnende inzending in de Science & Egineering Visualisation Challenge van het tijdschrift Science en de Amerikaanse National Science Foundation.

Beeld: Peter Lloyd Jones, Andrew Lucia, Annette Fierro, and Jenny E. Sabin,University of Pennsylvania’s Sabin + Jones Lab Studio

Distributienetwerken werken het best als ze een boomstructuur hebben, met steeds fijnere vertakkingen, of het nou gaat om kanalen voor plantensappen in bladeren, rivieren of wegennetwerken. Maar als er grote fluctuaties in de aanvoer zijn, of grote kans op schade, bevatten optimale netwerken ook steeds meer terugvoerende lussen om punten via meerdere routes te bereiken, toonden berekeningen van Francis Corson en collega’s aan (Physical Review Letters). Proefjes met lichtgevende stoffen in het nervennetwerk van een citroenblad lieten zien dat dat netwerk inderdaad op die manier de gevolgen van schade beperkt (zie onderaan de voorgaande link voor intrigerende videobeelden).

E. Katifori/Rockefeller University

IJzig beeld voor wie hier in Nederland al zit te rillen: satellietfoto’s van de Beringstraat in Januari, gemaakt door de spectroradiometer MODIS aan boord van on NASA’s Terra-satelliet. Via NASA’s Earth Observatory.

foto: NASA image courtesy Jeff Schmaltz, MODIS Rapid Response Team at NASA GSFC.

De onder Nederlandse leiding van Royal Haskoning gebouwde keermuur bij Lake Borgne, vlak bij New Orleans is bijna klaar. Het bedijken van New Orleans, waarover Intermediair eerder schreef, moet de een ramp voorkomen zoals veroorzaakt door orkaan Katrina, die in 2003 van The Big Easy deed overstromen.
Deze foto is vanuit een vliegtuigje genomen vanuit het westen, zoals te zien is in het derde panel van deze kaart. ‘De keermuur is vrijwel klaar behalve dat de kap er nog niet op volledig staat. Daar wordt nu hard aan gewerkt’, schrijft ingenieur Mathijs van Ledden.

Foto: Ray Devlin/Royal Haskoning

Dit X-patroon kan best eens het spoor van een recente botsing tussen asteroïden zijn, denken astronomen die deze beelden doorkregen van de Hubble-ruimtetelescoop. Al langer wordt vermoed dat in de asteroïdengordel, een grote verzameling ruimtekeien tussen Mars en Jupiter, regelmatig botsingen voorkomen. De meteoor die 65 miljoen jaar geleden de dinosaurussen de das om deed, was mogelijk een fragment van zo’n botsing.

Maar dit zouden de eerste directe beeldbewijs zijn van zo’n botsing. Linksonder is het begin januari ontdekte object P/2010 A2 te zien, met in zijn kielzog een complexe X-vormige structuur van stofsporen, ontstaan door de botsing, die door de minieme druk van het zonlicht uitgesmeerd zijn tot een lange komeetachtige staart.

De foto van NASA zou ook een komeet kunnen zijn, maar bij een normale komeet bestaat de staart uit gassen als waterdamp , en gassen zijn volgens aardse spectroscopische metingen aan P/2010 A2 niet te zien. Bovendien ligt de kern van normale kometen liggen nooit buiten de staart, zoals op deze beelden .

Foto: NASA, ESA, D. Jewitt (University of California, Los Angeles). Photo No. STScI-2010-07

Een artiestenimpressie van de aarde-achtige exoplaneet GJ1214b, waarover astronomen van ESO vandaag in Nature publiceren.

GJ1214b beweegt eens in de 38  uur om zijn moederster,en werd ontdekt doordat hij een deel van het sterlicht blokkeert als hij er voorlangs schuift. De straal is 2,7 keer die van de aarde, maar hij weegt zes keer zoveel.

Daarmee heeft  GJ1214b ongeveer de dichtheid van water: minder dan onze rotsige aarde, maar zwaarder dan gasreuzen als Jupiter, waar veel van de eerder ontdekte exoplaneten op lijken.

Bovendien blijkt GJ1214b een atmosfeer te hebben van 200 km dik, waarmee het de eerste aarde-achtige planeet met een atmosfeer is.

Echt comfortabel is het er nochtans vermoedelijk niet. Het wordt er zo’n 200 graden en daarnaast is de druk er enorm, tot wat leven as we know it onmogelijk maakt. Net zo goed is dat een mooie heksenketel voor interessante chemische processen, dus wie weet iets voor life as we don’t know it.

Beeld: ESO
Bron: www.astronomie.nl

Altijd een laatste redding als je op zoek bent naar mooi wetenschapbeeld: plaatjes uit de ruimte, gemaakt door telescopen, ruimtesondes of allebei tegelijk, zoals deze hier:  de hand van God, een röntgenopname van het hete gas dat een pulsar uitblaast, geschoten door NASA’ röntgensatelliet Chandra X-ray Observatory. Spookachtig, misschien ook al omdat er ook al een oog van God is. Voor andere lichaamsdelen houd ik me aanbevolen.

Dit is nummer zes van de tien favorieten van Phil Plait, de man achter de populaire blog Bad Astronomy.

Ook mooi: nummer negen, een computersimulatie van een bizar complexe knoedel magneetvelden in heet plasma, ook wel bekend als ‘ zonnevlek’, en nummer drie, een mooie sterrenhemel op Paaseiland, met een maanboog (een regenboog, maar dan van de maneschijn)

De winnaar is niet eens zo’n visueel spektakel: een opname van het maanoppervlak waar het achtergelaten onderstel van de Apollo 11 te zien is, wan waaruit in 1969 de Neil Armstrong al orerend de maan op klauterde.

In Intermediair was in nummer 45 in hetzelfde genre het onderstel van Apollo17 te zien, al bleek de grauwe maan met pukkels erg lastig mooi af te drukken. Slechts te vinden als speld in hooiberg in NASA’s origineel.